Stampersgat, 8 september 2026

In 2021 kondigde het verantwoordelijke Ministerie (Department of Forestry, Fisheries and the Environment, DFFE) in Zuid-Afrika aan plannen te maken om de beruchte fokindustrie van leeuwen in hun land te stoppen alsook een einde te maken aan de vele commerciële activiteiten met gefokte leeuwen (zoals excursies) in het land.

Sinds die tijd zijn er zeker stappen gezet in dit moeilijke proces waarbij de fokkers er alles aan doen om veranderingen tegen te gaan. Zo werd met unanieme steun in maart jl. (2026) door de National Council of Provinces (het hogerhuis van het Zuid-Afrikaanse parlement) ​​een besluit goedgekeurd dat de oprichting van nieuwe fokfaciliteiten voor leeuwen verbiedt alsook aanverwante commerciële activiteiten (zoals excursies als knuffelen en wandelen met leeuwen). Maar er zijn ook zorgen.

Want om wet te worden, moet het verbod definitief worden afgekondigd en gepubliceerd in de Staatscourant door het verantwoordelijke Ministerie (DFFE). En dat is tot op heden nog niet gebeurt. Het verantwoordelijke Ministerie heeft de laatste jaren de nodige wisselingen gehad. Recent is er weer een nieuwe Minister aangetreden. Op vraag of de nieuw benoemde DFFE-minister de weg van zijn voorganger wil voortzetten en of hij zich zal inzetten voor het uitfaseren van deze industrie, geeft het Ministerie in een recente verklaring aan;  “De minister wordt momenteel geïnformeerd over deze complexe en technische kwestie en er zal te zijner tijd een weg voorwaarts worden bepaald.”

Daarnaast is dit mogelijke verbod gericht op nieuwe faciliteiten en sluit het niet automatisch bestaande faciliteiten. Ook hier zijn plannen voor maar daar zijn tot op heden nog niet echt stappen gezet.

Tot die tijd blijven leeuwenfokkerijen volop draaien en worden vele gefokte leeuwen dagelijks uitgebuit en gedood. Naar schatting leven er zo’n 8.000 gefokte leeuwen in Zuid-Afrika en dit aantal blijft dus groeien. 
 

Gemiddeld worden er 800-1000 gefokte leeuwen jaarlijks gedood in de canned hunting en toeristische excursies met gefokte leeuwen blijven populair.

Wij roepen het DFFE op om het momentum te pakken. Te beginnen met het in werk stellen van het recent genomen besluit van het parlement. Zoals door een collega aangegeven;

“It is my understanding that an order sits on ministerial desks waiting to be signed. We just need a minister who has the vision to continue with what has been a transparent and scientific process towards closure.”

Tot die tijd is er iets dat wij gezamenlijk kunnen doen.

Draag niet bij aan deze industrie. Boek geen excursies waarbij je in direct contact kunt komen met leeuwen (of ander wilde katachtigen). Het is simpel; zonder vraag geen aanbod. Zolang er mensen zijn die dit soort excursies boeken, blijven leeuwen voor dit doel gefokt worden.

 
Wat houdt de fokindustrie van leeuwen in Zuid-Afrika in

In Zuid-Afrika worden op grote schaal leeuwen gefokt; naar schatting leven er meer dan 8.000 gefokte leeuwen in dit land. Leeuwinnen fungeren als legbatterij. De welpjes worden vroeg, soms al direct, bij haar weggenomen. Dit is dierenleed want normaliter blijven moeder en welp zo’n 1 1/2 jaar bij elkaar. Maar voor de fokker is dit alleen maar winst. Door de welpjes bij de leeuwin weg te halen, komt ze weer in oestrus. Zo krijgt ze vaak welpjes wat voor haar niet natuurlijk is en wat een impact heeft op haar lichaam. Voor de fokker is het een verdienmodel. Ander voordeel voor hen is dat de hulpeloze welpjes ingezet kunnen worden bij betalende vrijwilligers en toeristen op zogenaamde knuffelfarms.

Vrijwilligers betalen al snel EUR 600 per week om welpjes te verzorgen en toeristen kunnen met de vertederende welpjes op de foto en in een later stadium met ze wandelen. Als de leeuwen hiervoor te oud (gevaarlijk) worden, gaan ze veelal terug naar de fokker. Waar het wachten is op een jager die ze afschiet in de beruchte canned hunting. Dit is een specifieke vorm van jacht waarbij het gefokte dier, zoals een leeuw, is opgesloten in een afgesloten ruimte en niet kan ontsnappen. Door de vele interacties met mensen in o.a. het toerisme, zijn de dieren vaak gemakkelijk benaderbaar en dus gemakkelijk af te schieten.

Het skelet werd vervolgens tot recent geëxporteerd naar Azië waar het verwerkt wordt in traditionele Chinese medicijnen (TCM) als vervanger van de tijger. Deze export is voor nu verboden maar het is iets wat door de fokkers wordt aangevochten.


Foto: in Zuid-Afrika worden systematisch wilde katachtigen zoals cheeta's, leeuwen en tijgers gefokt. De dieren worden veelal ingezet in toeristische attracties